Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Υ/Β Περσεύς

Υ/Β Περσεύς



Το βρετανικό υποβρύχιο «HMS Perseus», ένα από τα μεγαλύτερα βρετανικά υποβρύχια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με μήκος 79 μέτρα (κλάσση «Parthian»), ναυπηγήθηκε στη Σκωτία το 1930, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου είχε βάση την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και δρούσε κυρίως στην Αδριατική και το Αιγαίο Πέλαγος. Βυθίστηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1941 ύστερα από πρόσκρουση σε νάρκη ενώ επέπλεε στα ανοιχτά μεταξύ Κεφαλονιάς και Ζακύνθου.

πηγη www.navy.gr
το βρετανικο υποβρυχιο perseus προσεκρουσε σε ναρκη στις 6 Δεκεμβριου του 1941 ενω περιπολουσε σε βαθος περισκοπιου μεταξυ ζακυνθου και κεφαλονιας.

το σκαφος επαθε black out ενω παραλληλα αρχισε και η εισροη υδατων. το νερο δεν εισηλθε αμεσως στα πρυμνιαια τμηματα, οπου και οι ενδιαιτησεις, παρα μονο μετα την προσκρουση στο βυθο

ο ναυτης John Capes ηταν ο μοναδικος επιζων του ναυαγιου. τη στιγμη της ερηξης επινε ρουμι διαβαζοντας γραμματα.

παρολο που ειχε τραυματιστει και αυτος, προσπαθησε να βρει και αλλους τραυματιες αλλα βρηκε μονο τρεις. κρατηθηκε ζεστος πινοντας ρουμι. με πολλη δυσκολια ανοιξε το στεγανο/ανθρωποθυριδα διαφυγης και χρησιμοποιωντας τη συσκευη davis (ενα βοηθημα σαν αναποδο αεροστατο που επιβραδυνει την ανοδο και μειωνει το κινδυνο αποσυμπιεσης) βγηκε στην επιφανεια

κολυμπησε ως την ακτη και περισυνελεγει απο αντιστασιακους κεφαλονιτες. εμεινε 18 μηνες στην κεφαλονια και μετα φυγαδευτηκε στη σμυρνη.


οταν βρεθηκε παλι με τους συμπατριωτες του, η ιστορια του αμφισβητηθηκε εντονα. επαληθευτηκε μολις πριν λιγα χρονια και αφου αυτος δεν ηταν πια αναμεσα μας, οταν ομαδα ελληνων δυτων εντοπισε το ναυαγιο, αθικτο σχεδον με την ανθρωποθυριδα ανοιχτη και το αδειο μπουκαλι απο ρουμι να βρισκεται ακομη μεσα.

εδω οι πηγες

http://www.navy.gr/hms/ENGLISH/perseus_intro_en.htm
http://www.divernet.com/wrecks/perse898.htm
http://www.geocities.com/Pentagon/Quarters/6680/sub.htm
http://www.navy.gr/hms/ENGLISH/kathodos_en.htm
http://www.navy.gr/hms/ENGLISH/CAPES_EN.HTM
http://www.lady.co.uk/articles/0307artA.cfm?framed=y
http://www.naval-history.net/WW2BritishShipsSubmarines.htm
http://www.churchill-society-london.org.uk/1941SOND.html
http://www.battleships-cruisers.co.uk/parthian.htm

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Υπάρχουν ορισμένα ενδιαφέροντα σημεία στο χρόνο σε αυτό το άρθρο, αλλά δεν ξέρω αν θα τα δείτε όλα στην καρδιά του κέντρου. Υπάρχει κάποια ισχύ, αλλά εγώ θα κρατήσει μέχρι τη γνώμη μου να το αναλύσουμε περαιτέρω. Καλό το άρθρο, χάρη και θέλουμε περισσότερα! Προστέθηκε στο FeedBurner, καθώς

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ…

ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ…
«...Και γι' αυτό ποτέ μη στείλεις να μάθεις για ποιον χτυπά η καμπάνα. Χτυπά για σένα».Έρνεστ Χέμινγουεϊ Ήμουν υπερβολικά κουρασμένος απ’ την δουλειά και έτσι στις δέκα είπα να περπατήσω στην γειτονιά μου, ελπίζοντας ότι θα μου φύγει ο πονοκέφαλος. Που τέτοια τύχη όμως! Οι δρόμοι μας ήρεμοι(στο προάστιο που μένω) όσο και οι φούξια βοκαμβίλιες απλώνονταν νωχελικά στα σπίτια και οι δρόμοι μοσχοβολούσαν νυχτολούλουδο και γιασεμί , δεν υπήρχε καμμιά κίνηση κι η βραδιά καλοκαιρινή ,όμορφη νοσταλγική. Είπα να ξαποστάσω σ’ ένα παγκάκι που εκεί κοντά ακούγονταν μια μελωδία από ακορντεόν (la paloma). Έκλεισα τα μάτια, ήταν γαλήνιο σκοτάδι και δεν υπήρχαν φώτα γύρω, ήθελα να γευτώ μ’ όλες μου τις αισθήσεις την ομορφιά, να ονειρευτώ ευτυχισμένες στιγμές, να φύγω για λίγο από το κυνήγι των μαγισσών που σαν μαχητής της εργασίας χρόνια βιώνω. Ξάφνου και χωρίς καμμιά άλλη προειδοποίηση ή ήχο ένιωσα δίπλα μου μια αδιόρατη κίνηση, μια μυρουδιά ,άκουσα ένα λυγμό, την παρουσία κάποιου. Άνο…

ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙΣ

ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙΣii

Η γιαγιά  μου τον Γεννάρη του 1993  μού πρότεινε να βγω με τον πατέρα μου.."Γνωρίζω πολύ καλά πως τον αγαπάς" μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με,"αλλά τον παραμελείς δεν μιλάτε δεν βγαίνετε εξω εσύ όλη την μέρα στην δουλεια .‘Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ του  χρόνο. ’‘Μα εγώ και  ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.‘Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνον  Το ξέρω.  Μονο μια χαρη θελω να πάτε ενα βραδυ μαζύ σενα μαγαζί που θα κλείσω εγω (93 χρονων γυναίκα) ’Εκείνο το βράδυ του  τηλεφώνησα και τον προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά να πάμε οι δυο μας μια εκδρομή στο ΝΑΎΠΛΙΟ. (ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΕΙ ΠΟΤΕ  ΕΚΔΡΟΜΗ ΜΑΖ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ) Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;’ με ρώτησε.  ο ΠΑΤΈΡΑς  μου ηταν  από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μια αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων.‘Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί’  απάντησα. ‘Οι δυο μας μόνοι… Τί λες;’Σκέφθηκε λιγάκι και απάντησε: ‘Θα το ήθελα πολύ.’ Εκε…

Όταν αγαπάς κάποιον να του το δείχνεις!

Όταν αγαπάς κάποιον να του το δείχνεις!
Όταν αγαπάς κάποιον να του το δείχνεις!Ίσως αυριο να είναι αργά Πριν από χρόνια ετρεχα ασταμάτητα για την επαγγελματική επιβιώση,οπως κάνω ακόμα . Επαγγελματικά τα πράγματα πήγαιναν εξαιρετικά, ενώ άλλοι αγώνες έτρεχαν παραλληλα και πετυχημένα ,ετσι που δεν παρατηρούσα ακριβώς τι γινόταν γύρω μου. Ειχαμε χρόνια χάσει την Ηρώ και νόνα(η γιαγια μου μάνα της μάνας μου ) μου η Πόπη ακόμα στα 94 της κρατούσε γερά το πηδάλιο του σπιτιού μας ,ξαφνικά την χάσαμε (1993) ,είχε τα χρόνια της μά κρατούσε γερά. Ο δάσκαλος διαλύθηκε ψυχολογικά απο την απώλεια της ,ήρθε το εγκεφαλικο και ανέρρωσε γρήγορα,ηταν λιτοδιαιτος,περπατούσε ,ηλεγχε με τα φαρμακα του τα πάντα στην υγεία του.Εγώ έτρεχα σαν τρελλός Δεν πρόσεξα τα λευκά μαλλιά του πατέρα,χαρηκα που θα πήγαινε στην πατρώα γή στους Παξούς του. Ώσπου κάποια μέρα, (Ιουλιος 1994)την μέρα που τον περιμενα να ελθει στο σπίτι μας στην Κεφαλλονιά , το τηλέφωνο κτύπησε. Ήταν ήδη αργά.Εφυγε κολυμπώντας (τ…